Berichten met een Label ‘Liefde’

verslaving en pijn

Groeipijn

Door de sociale gevolgen van corona komen veel pijn en trauma aan de oppervlakte. Hoe wij ons verbonden voelen met anderen herinnert aan hoe wij ons hechtten aan onze ouders, en deze binding beïnvloedt direct de wijze waarop we omgaan met angst, stress en lastige emoties. Dit blog draag ik op aan mijn moeder. Haar pijn was brandstof voor mijn groei.


Een hopeloze poging

Verslavingsexpert Gabor Mate stelt dat verslaving noch een keuze, noch een ziekte is, maar voortkomt uit de wanhopige poging van een mens om een probleem op te lossen: het probleem van emotionele pijn, van overweldigende stress, van verbroken verbinding, van controleverlies en diep ongemak met het zelf. Vandaar zijn mantra: “De vraag is niet waarom de verslaving, maar waarom de pijn.“*

Dr. Daniel Sumrok meent zelfs dat verslaving geen verslaving zou moeten worden genoemd. Het zou “geritualiseerd dwangmatig troost zoeken” moeten heten. Geritualiseerd dwangmatig comfort zoeken is een normale reactie op de tegenspoed die in de kindertijd wordt ervaren, net zoals bloeden een normale reactie is op een steekpartij, aldus Sumrok. **

Innerlijke leegte

De leegte vullen. Hoe dan?

Verslaving gaat over gemis en verlangen naar vervulling. Maar zoeken we op de juiste plek? Wat kunnen we concreet doen om onze tekorten aan te vullen op een manier die beklijft? Hoe vullen we blijvend onze innerlijke leegte?


Een onweerstaanbare drang gecombineerd met een grenzeloze gedrevenheid om een beter gevoel te verkrijgen – telkens weer, steeds vaker en in grotere hoeveelheden, omdat het goede gevoel in toenemende mate relatief en kortstondig blijkt en blijft roepen om méér. Nooit is het genoeg. Dat is voor mij de ervaring van verslaving.

“Eentje maar” gaat simpelweg niet op, omdat eentje niet voldoet, nooit heeft voldaan en het ook nooit zal doen, hoe graag we dat ook zouden willen. En toch blijven we doorgaan met onze rituelen, dag in dag uit, onvermoeibaar. Omdat we volledig in de ban zijn geraakt van die tijdelijke illusie van voldoening, ook wel roes genoemd. Omdat onze drang naar vervulling zo onmiskenbaar écht en onoverkomelijk lijkt. En omdat we werkelijk geen flauw idee hebben wat we anders zouden moeten doen om te krijgen wat we zo hartstochtelijk verlangen.

Verbinding corona

Verbonden blijven

Lieve cliënt,
Beste verslaafde in herstel (of niet in herstel, of niet verslaafd),
Hallo jij met een eetstoornis, hardnekkige gewoonte of afhankelijkheidsprobleem,
Hoi medemens die worstelt met angst, dwang, eenzaamheid, depressie of een ander psychisch ongemak,

Lieve jij,

 

Wat een rare tijd is het, hè? Waarschijnlijk staat jouw leven net zo op z’n kop als het mijne. Vind jij het ook beangstigend? Maak je je zorgen om jezelf of je geliefden? Of misschien probeer jij het positief te bekijken. Heb je bedacht dat het een tijd kan zijn voor rust en reflectie. Of haal je hoop uit de gedachte dat er ook iets goeds zou kunnen voortkomen uit deze crisis. Om vervolgens met een knoop in je maag wakker te worden in deze realiteit van onzekerheid en controlegebrek.

verslaafde partner

Selene schrijft haar verslaafde ex

Selene leefde samen met een partner die verslaafd is aan cannabis. Inmiddels zijn ze uit elkaar, door de verslaving en de gevolgen ervan. Selene heeft haar ex een brief geschreven die ze hier wil delen. Om te vertellen wat verslaving kan aanrichten en een stem te geven aan de partners van mensen met een verslaving.

 

Golf van schijn

Selene: “Wat was ik verliefd op je… De eerste keer dat ik je weer zag maakte mijn hart een sprongetje van geluk. Op de middelbare school vond ik je al leuk. Zou het nu dan toch?

Een turbulente tijd volgde. Jij deed je voor als een zakenman met een eigen bedrijf. Je noemde jezelf directeur. Je bekleedde een bestuurlijke positie en deed het voorkomen alsof je heel wat was. Ik was gefascineerd, verliefd en liet mij blind meevoeren op jouw golf van schijn.

Leren voelen

Mijn reis van hoofd naar hart (deel 2: Leren voelen)

In mijn vorige blog beschreef ik hoe ik mijn emoties onder water hield door mijzelf te verdoven. Ik leefde uitsluitend nog vanuit mijn hoofd. Dit blog gaat over de terugreis die ik maakte via de woelige wateren van mijn gevoelsleven naar mijn hart.


Leren voelen

Hoe doe je dat precies, voelen, als je gewend bent om je emoties te verdrukken? Hoe ga je om met dat wat aan de oppervlakte komt? Wat als alles tegelijkertijd komt? Wat ga ik tegenkomen? Wat als ik de pijn niet aankan en mezelf niet meer kan beschermen? Het zijn vragen die mij dagelijks worden gesteld door mensen die de verbinding willen aangaan met hun gevoel.