Niet serieus genomen

Onbegrepen, niet gezien, niet gehoord

Jezelf serieus nemen is een voorwaarde voor een succesvol en duurzaam herstel. Maar gezien en begrepen worden door anderen is ook wel erg prettig, zeker als je nog kind bent. In dit blog beschrijf ik een sessie met Sylvia en laat ik haar zelf aan het woord. Sylvia had een eetstoornis en heeft aan den lijve ondervonden hoe het is om niet serieus genomen te worden door hulpverleners.


Jezelf verliezen

Veel van mijn cliënten zijn zichzelf kwijtgeraakt of weten niet goed wie ze nou werkelijk zijn. Ze voelen zichzelf vaak ‘anders’ of ‘raar’. Sommigen ervaren de wereld intenser of genuanceerder dan andere mensen en zien of voelen details die anderen niet bemerken of niet belangrijk vinden. Ze voelen zich onbegrepen of niet gehoord. Vaak is er een gevoel niet te voldoen en angst om het niet goed te doen. Ze voelen zich minder waard en soms vertrouwen ze zichzelf helemaal niet meer.

trauma en verslaving

Verwond

Mensen die bij mij komen voor hun verslaving, eetprobleem of andere hardnekkige gewoonte, zijn vrijwel altijd op zoek naar de oorzaak van hun gedrag. Tot nu toe heb ik nog nooit iemand ontmoet die ‘alleen maar verslaafd’ was.

 

Pijn

De meeste mensen die ik zie in mijn praktijk verdoven zich met een reden. Die behoefte aan verdoving is ergens (door) ontstaan. Er is vrijwel altijd sprake van pijn – emotionele of lichamelijke pijn of een combinatie van beide. Een verslaving of eetstoornis is vaak een manier om om te gaan met die pijn: een korte verlichting ervan of tijdelijk comfort.

Oorzaken van een eetstoornis

De geheime taal van eetstoornissen

Afgelopen weekend bezocht ik het seminar ‘De geheime taal van eetstoornissen’. Isa Power, de organisatie achter het seminar, had als spreekster Peggy Claude-Pierre uitgenodigd, de auteur van het gelijknamige boek en een van mijn inspiratiebronnen.


Peggy Claude-Pierre was zelf moeder van twee dochters met anorexia. Haar ervaringen met de ziekte van haar dochters vormen de basis van haar boek, waarin ze uitlegt wat de ziekte volgens haar behelst en vertelt over de methode waarmee ze niet alleen het leven van haar eigen dochters redde, maar inmiddels dat van vele honderden anderen. Onder hen de ernstigste gevallen die al waren opgegeven door hun artsen. Peggy’s belangrijkste boodschap is dan ook: je kunt volledig genezen van een eetstoornis.

Codependency

Codependency: jezelf verliezen in een ander

Jezelf afhankelijk opstellen van anderen, je aanpassen, pleasen, jezelf wegcijferen of je helemaal verliezen in een ander… ‘Codependency’ is een patroon waarbij je overdreven gericht bent op de ander en je eigen gevoelens en behoeftes aan de kant zet. Je verdwijnt als het ware in de ander met als gevolg dat je vergeet wie je zelf bent.


Wat is codependency?

De term codependency (codependentie) betekent letterlijk medeafhankelijkheid. Volgens psychiater Bram Bakker (in het boek Zucht) kun je medeafhankelijkheid zien als een patroon van, meestal door angst ingegeven, reacties op de gedragingen van anderen. Je bent reactief en je laat je eigen gedrag afhangen van hoe jij die ander ervaart. Je doet wat je denkt dat er van je wordt verwacht of verlangd en je offert daarbij jouw eigenheid op. Net zolang totdat er niet veel meer van ‘jou’ over is.

stoppen met roken met hypnose

Uitgerookt

Het verhaal gaat dat roken een hardnekkige gewoonte is waar je moeilijk vanaf komt. Stoppen met roken is een continu gevecht met de drang om te roken, wordt gezegd. Om een schijntje kans te maken om ‘het rookmonster’ te verslaan, heb je op z’n minst een ijzersterke motivatie, keiharde wilskracht en 100% pure inzet nodig. Zo luidt het verhaal. Maar stoppen met roken kun je leren – al dan niet met behulp van hypnose – en het kan nog leuk zijn ook.

Angst om te stoppen met roken

Vaak zit een vorm van angst het stoppen met roken in de weg. De angst dat het stoppen niet gaat lukken bijvoorbeeld, en wat je dan van jezelf zou vinden. Daaronder kan de angst zitten dat het stoppen juist wél zal lukken, en hoe je leven er dan uit zou zien, zonder je gewoonte. En dan is er vaak nog de angst voor het stopproces zelf, voor ontwenningsverschijnselen en voortdurende gedachten aan roken.