Berichten met een Label ‘Zelfbeeld’

King Baby m/v - de verslaafde persoonlijkeid

Spiegeltje, spiegeltje

Ik vind het ontzettend moeilijk om eerlijk naar mezelf te kijken. Dan bedoel ik niet dat ik niet graag naar mijn reflectie kijk in de spiegel. Wat ik lastig vind, is om mijn minder leuke karaktertrekjes onder ogen te zien. Mijn automatische reflex is om ze te verdrukken, te verbergen of om met de vinger naar een ander te wijzen. Toen ik voor het eerst las over het “King Baby syndroom” vond ik dan ook niet dat het op mijzelf van toepassing was. Inmiddels weet ik beter.


Wat je ziet ben je zelf

Mensen zijn spiegels voor elkaar. Wat je ziet in een ander zegt vooral iets over jezelf. Mooie eigenschappen die je bewondert in een ander, willen ook bij jou aan het licht komen. Maar wat je veroordeelt in een ander, heb je vaak zelf ook – wellicht diep weggestopt voor de buitenwereld.

Koopverslaving

Sanne winkelt wijzer

Koopverslaving – Sanne (42) kocht kleding, tassen of schoenen om zichzelf te belonen of te troosten en om aan de wereld te laten zien dat het goed met haar ging. “Het is heel vermoeiend om steeds iets te willen.”


Ik had altijd het idee dat ik iets moest doen om een goed gevoel te krijgen, of dat ik iets goeds moest doen om goedgekeurd te worden. Op school wilde ik hoge cijfers halen om te horen dat ik slim was. Ik ben naar de universiteit gegaan en vond dat heus wel leuk, maar het was ook om mezelf te bewijzen. Daarmee wilde ik zeggen: Kijk ik ben zo slim, ik kan naar de universiteit! Maar wat ik ook deed, nooit had ik het gevoel dat het goed genoeg was. Dat voelde heel erg onrustig. Ik was een soort stortkoker. Alles wat ik deed, viel er gewoon doorheen, het was weg.

Gevangen in jezelf

Gevangen in jezelf

‘Kwetsbaarheid’ is hot en niet alleen in populaire psychologiebladen en spirituele kringen. In de media, het bedrijfsleven en de politiek hebben mensen de mond vol van ‘de kracht van kwetsbaarheid,’ een verwijzing naar de bestseller van Brené Brown, die als onderzoekswetenschapper het thema overtuigend op de kaart zette.


De worsteling met onze kwetsbaarheid is van alle tijden. In zijn gedicht Bluebird belicht Charles Bukowski de vermeende gevaren van het tonen van zijn kwetsbare kant, die hij onderdrukt door te drinken, te roken en door zijn houding van ‘tough guy.’

Wat is verslaving

De ziekte van niet genoeg

Wat is verslaving? Verslaving is ergens niet genoeg van kunnen krijgen en daar helemaal genoeg van hebben. Het is ook het gevoel niet genoeg te zijn. Verslaving gaat over tekortkoming, afwijzing, pijn en een zoektocht naar vervulling. Maar zoek je op de juiste plek?


Ontregeld beloningscentrum

Sommigen zeggen: je brein is verslaafd. Het beloningscentrum functioneert minder goed en het is vatbaarder voor prikkels van buitenaf. Door veranderingen in de hersenen heb je steeds meer ergens van nodig om te kunnen genieten. Het geheugen herinnert zich het lekkere gevoel en gaat ernaar verlangen. Het lichaam past zich aan en na de geringste prikkel of hoeveelheid van de verslavende stof stelt het zich alvast in op de dosissen die gaan komen. Hierdoor wil je méér als je eenmaal bent begonnen. Door de gewenning en tolerantie verliest het middel zijn werking. Het fijne gevoel duurt steeds korter en wordt steeds minder bevredigend. Een klein beetje is al te veel en nooit is het genoeg.

Codependency

Codependency: jezelf verliezen in een ander

Jezelf afhankelijk opstellen van anderen, je aanpassen, pleasen, jezelf wegcijferen of je helemaal verliezen in een ander… ‘Codependency’ is een patroon waarbij je overdreven gericht bent op de ander en je eigen gevoelens en behoeftes aan de kant zet. Je verdwijnt als het ware in de ander met als gevolg dat je vergeet wie je zelf bent.


Wat is codependency?

De term codependency (codependentie) betekent letterlijk medeafhankelijkheid. Volgens psychiater Bram Bakker (in het boek Zucht) kun je medeafhankelijkheid zien als een patroon van, meestal door angst ingegeven, reacties op de gedragingen van anderen. Je bent reactief en je laat je eigen gedrag afhangen van hoe jij die ander ervaart. Je doet wat je denkt dat er van je wordt verwacht of verlangd en je offert daarbij jouw eigenheid op. Net zolang totdat er niet veel meer van ‘jou’ over is.